375. Voorjaar!

Sinds onze terugkeer van de zomervakantie heb ik niet meer geschreven. Enerzijds omdat we daarna geen noemenswaardige tochtjes meer hebben gemaakt, anderzijds omdat alle onderwerpen en bestemmingen al een keer in dit blog zijn langsgekomen.

Dit voorjaar gaat echter alles een beetje anders dan anders. Dus toch maar weer een blogje schrijven, het bloed kruipt waar het niet gaan kan! Bob rommelt sinds december met zijn gezondheid en moet het rustig aan doen. We beginnen daarom laat met de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen. Daarbij hebben we de pech dat de antifouling er dit voorjaar toch echt af moet. We kunnen het niet nog een jaar uitstellen: we pulken met de nagel hele plakken van de romp. Antifouling verwijderen is niet het leukste karwei. Helemaal niet als je zelf eigenlijk niets mag doen. Bob koopt een goede degelijke schraper die aan de stofzuiger kan. Goed materiaal is het halve werk en dat blijkt ook nu weer.

de schraper
Heel belangrijk: van boven naar beneden schrapen (of andersom) maar zeker niet van links naar rechts (of andersom), anders wordt de romp zo geribbeld als een wasbord... Met de hulp van onze schoonzoon lukt het karwei toch best nog snel en al met al valt het reuze mee. Na het schrapen volgt het schuren. Een keer met korrel 80 en een keer met korrel 240. Daarna ontvetten en twee lagen Primocon voor het hechten. Een laag antifouling erop (zelfslijpend) en we vinden het wel mooi zo. De romp is super glad en helder blauw. Ze kan er weer tegen!

antifouling eraf schrapen
kale romp
als nieuw!
Dan nog een ander probleempje. Bij het smeren van de afsluiters lijkt een kraan wel heel makkelijk open en dicht te gaan. Bob rommelt er eens aan en houdt vervolgens de kraan in zijn hand. Dat is even schrikken. Hij controleert voor de zekerheid ook de andere afsluiters, maar die zitten moervast. Voor alle volledigheid toch allemaal ook maar vervangen. Raar dat een afsluiter kapot gaat. Hij kan niet bevroren zijn geweest en er is verder ook niets mee gebeurd. Ook de havenmeester heeft dit nog nooit meegemaakt. We houden het op een slecht exemplaar.

kapotte afsluiter
Ondanks alle tegenslag plonst de boot uiteindelijk maar een week later dan anders in het water. Zoonlief is zo goed om even te helpen met de mast rechtop zetten en zo ligt de Sylke nu weer achterin de tuin te blinken in de zon. Toevallig organiseren we dit jaar voor de Toerzeilers geen tocht in de meivakantie. We hebben daarom geen haast met de andere karweitjes. Laat eerst het mooie weer maar komen!

374. Thuis!

De zon schijnt maar het is frisjes. Je merkt dat het al later in het seizoen is. Het is 's avonds merkbaar steeds vroeger donker, de nachten zijn al koud en vochtig. Het gras van het eilandje is drijfnat, dus: natte voeten als je naar het toiletgebouwtje loopt. Je moet er wat voor over hebben.

Om kwart voor negen maken we los, richting huis. We zijn vandaag precies vier weken onderweg. Wat een luxe. Maar we zijn ook wel een heel ietsiepietsie trots op onszelf dat we het samen een maand lang op nauwelijks vier vierkante meter leefruimte zo goed kunnen volhouden... Desalniettemin lokt onze eigen badkamer, wasmachine en een groot bed nu wel heel erg!

Met tegenwind motoren we over de Fluessen en door het Prinses Margrietkanaal; een lang(dradig) stuk water. De noordooster is koud. We zitten met lange broek en twee truien aan. Halverwege de middag arriveren bij ons huis. In de tuin is het minstens tien graden warmer dan onderweg! We ruimen de boot uit en de wasmachine in. Bob hijst alle zeilen en spuit ze af met zoet water. Daarna kunnen ze lekker drogen in het zonnetje.




Het definitieve einde van een heerlijke vakantie. Wanneer ik het logboek invul, blijkt dat we de afgelopen vier weken 499 mijl gevaren hebben. Dat is niet niks!

- Posted using BlogPress from my iPad

373. Stavoren

Bob en ik zijn al vroeg uit de veren. Om klokslag 9 uur staan we klaar om te vertrekken. Nico en Elly doen het iets rustiger aan want zij hoeven nog maar een klein stukje te varen, naar Monnickendam. We nemen afscheid van elkaar. Het was erg gezellig met zijn viertjes. We hebben gelachen, koffie gedronken, geborreld, zijn uit eten geweest en hebben met elkaar de omgeving verkend. Het fijne is dat ieder zijn eigen 'huisje' bij zich heeft en zich kan terugtrekken wanneer hij/zij dat wil. Samen maar toch apart.

De wind, kracht vier, is noordoost, recht tegen. Het eerste stuk zijn we aan het motorzeilen, net zo lang totdat we wat hoogte hebben. Er staan vervelende golven. We worden door elkaar geschud. Met wat hangen en wurgen en heel hoog varen, redden we het net tot aan Enkhuizen. Voor laveren hebben we geen tijd, we willen vandaag tot Stavoren komen zodat we morgen thuis zijn. Net zoals we het de hele vakantie al treffen, gaat de sluis open als we aan komen varen. Dat scheelt weer.

Op het IJsselmeer is het heerlijk zeilen. De golven zijn wat aangenamer en de wind is wat geruimd. We blijven erbij dat we het Markermeer een vervelend water vinden. We denken dat het komt omdat het ondieper is/omdat het een vervelende golfslag heeft/omdat er zoveel waterplanten zijn/omdat het niet zoveel leuke plaatsjes heeft. Geef ons maar het IJsselmeer. Daar zijn we bekend en voelen wij ons thuis.

Na een fantastische tocht, het is onbewolkt en niet te koud, gaat ook de sluis van Stavoren voor onze neus open. Er is nog net een klein plekje aan het eilandje waar de Sylke precies in past. Het lijkt wel of we opeens op een camping verzeild zijn geraakt. Overal kinderen aan het spelen en het zwemmen, mensen aan het barbecuen en picknicken, tentjes en campingstoeltjes. Er heerst een hele gezellige vakantiesfeer. Van schrik duiken wij uit ons vooronder onze eigen piepkleine vouwstoeltjes op. Voor het eerst deze vakantie. Heerlijk in het zonnetje smullen we van de kibbeling waar we zo lang naar uitgekeken hebben... Na de koffie maken we een verplicht rondje over de dijk en wandelen we naar de supermarkt. Die heeft zowaar op dit uur van de dag nog brood. Dat scheelt morgen eerst boodschappen doen. Dan kunnen we gelijk weg. Het huis roept ons...!







- Posted using BlogPress from my iPad